special homepro bedair

เซื่ยสินพอเช้าสู่ค่าย ก็ออกคำสั่งคำหนึ่ง ว่านซื่ออวี้จึงสั่งคนนำ เสี่ยวอิงไป ถึงแม้นางสมรักสมปรารถนา แต่หลังจากเช้าสู่เขตแดนของ ตาร์ตาร์ เสี่ยวอิงเห็นคนเลี้ยงสัตว์ทั้งหลายมีสภาพอเนจอนาถ ไหนเลย สบายใจไต้ เซื่ยสินเช้าใจความรู้สึกของนาง พอเช้าค่ายก็สั่งคนนำนางไป พักผ่อนก่อน

หลังจากที่นอนเป่าลม ราคาเช้าสู่กระโจมใหญ่ของว่านซื่ออวี้ เซื่ยสินนั้งประจำที่ แล้ว ถามว่า “จางจวิ้นเล่า?”

ว่านซื่ออวี้กล่าวว่า “ตอนนี้ซนเผ่าตาร์ตาร์เกิดข้อพิพาท ภายใน วุ่นวายไม่หยุดหย่อน บางชนเผ่าอับจนสิ้นหนทาง มักโจมตีค่ายเก็บ เสบียงของพวกเรายามวิกาล คิดปล้นชิงเสบียงและหญ้าไป ใต้เท้าจางจึง ระดมไพร่พล ทางหนึ่งปราบโจรปล้นชิงเสบียง ทางหนึ่งบรรลุข้อตกลง กับเหอหน้งอ๋อง[1] ยุติการสู้รบกับแคว้นวาลา ตอนนื้1ต้เท้าจางวิ่งเต้นอยู่ ต้านนอก เมื่อครู่ผู้น้อยใช้คนส่งข่าวการมาของกว๋อกงต่อใต้เท้าจางแล้ว”

เพิ่งกล่าวจบ ในกลุ่มคนมีคนผู้หนึ่งกลับออกมา ร้องบอกว่า “กว๋อกง ตอนนี้ชนเผ่าตาร์ตาร์ป่นป่วนวุ่นวาย สู้รบไม่หยุดหย่อน ตัวการ ความผิดคือว่านซื่ออวี้”

เซื่ยสินช้อนตามอง เห็นคนผู้นี้มีอายุท้าสิบเศษ ไว้เคราสามแฉก ใบหน้าซูบสดใส สวมใส่ชุดบัณฑิต คลุมผ้าคลุมไหล่เนื้อผ้าผิายไว้ จึงกล่าว “ท่านเป็นใคร ไฉนบอกว่าสภาพอันยุ่งเหยิงของแคว้นตาร์ตาร์เป็นความ ผิดของใต้เท้าว่าน?”

คนผู้นั้นประสานมือกล่าวว่า “เราเจ้าของสถานศึกษากิงซานแห่ง ชานตุง เรียกว่าหลิวจิ้งถิง...”

จากนั้นบรรยายสภาพอันอเนจอนาถของชนเผ่าต่าง ๆ ในแคว้น ตาร์ตาร์ออกไป สุดท้ายกล่าวด้วยนํ้าตาคลอหน่วยว่า ‘ขงจื๊อมีคำสอนว่า ความรารวยกับสูงศักดิ เป็นความต้องการของผู้คน ไม่ไต้มาโดยมีชอบ ความยากไร้กับต้อยตา เป็นที่รังเกียจของผู้คน ไม่ควรที่จะเข้าหา ที่นอนเป่าลม 4.5 ฟุตประโยชน์ที่ไต้มาโดยไม่ประพฤติเป็นกุศล วิญฌูชนไม่แสวงหา’ เรื่องที่ไม่ สอดคล้องกับเมตตาคุณธรรม ไหนเลยกระท่าไต้ ว่านซื่ออวี๋ไม่ฟังคำน้อม เตือน ประพฤติผิดทำนองคลองธรรม ขอกว๋อกงชำระความให้กับซาว ตาร์ตาร์จำนวนมากมายสุดคณานับด้วย”

ว่านซื่ออวี้พอฟังมีโทสะขึ้นมา ตอนแรกพวกมันยังไม่กล่าวหนัก ถึงเพียงนี้ ตอนนี้มีเพียงกล่าววาจาหนักหนาสาหัส ทั้งยังฟ้องร้องตนเอง ต่อหน้าฝ่กว๋อกง จะให้ทนทานได้อย่างไร จึงกล่าว “เมิ่งจื๊อเคยกราบ หลานของขงจื๊อนามขงจื๊เป็นอาจารย์ เรียนถามหลักการปกครอง ขงจื๊ ตอบว่า ‘ให้พวกมันรับผลประโยชน์ก่อน’ เมิ่งจื๊อไม่เข้าใจกล่าวว่า ‘นัก ปราชญ์อบรมราษฎร เพียงเอ่ยถึงเมตตาธรรม เหตุใดยกอ้างผลประโยชน์ ขงจื๊กล่าวว่า ‘เมตตาธรรมคือผลประโยชน์ เบื้องบนไร้เมตตา อย่างนั้น เบื้องล่างไม่อยู่ในกรอบ เบื้องบนไร้ตุณธรรม เบื้องล่างก็ห้ดแข้งปี'ด ขากัน’ การไข้ผลประโยชน์ช่วยให้จิตใจคนเกิดความสงบ มีอันใดไม่ถูก ต้อง?”

ครูสอนหนังสืออีกคนหนึ่งเดินออกมา กล่าวว่า “ใต้เท้าว่าน เรา กลับคิดถามว่า ที่ใต้เท้าว่านกระทำลงไป เป็นเหตุให้ฟ้าพิโรธที่นอนเป่าลมในรถคนเคียดขึ้ง ไม่ทราบ


ของที่นอนเป่าลม โฮมโปรอาลู่ไถ