reviews intex

เยี่ยเจาจมอยู่ในภวังค์ความคิด

อีกด้านหนึ่ง องค์ชายอีนั่วอารมณ์ไม่ดีจึงรั้าสุราเข้าไปบาก เขากำลัง เมาอาละวาด ที่นอนเป่าลม tv directกอดเอวซย่าอวี้จนพร้อมเอ่ยขน

■จวิ้นอ๋องใจคอกว้างขวาง ช่างน่าชื่นชมจริงๆ วันมะรืนก็ต้องไปแล้ว

ข้าอาลัยอาวรณ์ท่านนัก,'

ชย่าอวี้จิ่นตืมือที่ตะปบเอวตนไว้ "คนเราต้องรู้จักปล่อยวาง,,

องค์ขายอีนั่วส่ายหน้าไปมา พ่นลมหายใจอวลกลิ่นเหล้าออกมา พูดอย่างทอดถอนใจ

“คนงาม มาดื่มกันอีกลองจอก"

ชยาอวี้จิ่นอับอายจนพาลโกรร "ไปให้พ้น!,,

องค์ขายอีนั่วไม่ลดละย่อท้อ

'ท่านต้องไปเยอนตงชย่านะ พำนักในกระโจมใหญ่ของข้าก็ได้ รีวิว ที่นอนเป่าลมข้าจะ เลี้ยงสุรานมแพะและเนื้อที่ดีที่สุด นั่งพูดคุยกันทั้งคืน รั้าสุรากันสามวันลามราตริ" ซย่าอวี้จิ่นถูกลูบคลำตามเนื้อตัวหลายที อักจะรู้ลึกไม่ได้การแล้ว ในครั้งนั้นที่เขาถูกเศรษฐีนักเดินเรือแทะโลม ปรากฏว่าเขาถูกหัวเราะเยาะ มาจนนัดนื้ หากตอนนี้เขาถูกองค์ชายลักเพคของพวกชนเผ่าป๋าเลิ่อนเมา อาละวาดลวนลามต่อหน้ารารกำนัล เขาจะถูกหัวเราะเยาะไปอีกนานเท่าไร ลถานการณ์คับขัน เขาริบขอความช่วยเหลือจากซิวเหล่าหู่ชื่งอยู่ไม่ ไกลนัก

ซิวเหล่าหู่พูดตรงไปตรงมาอย่างกล้าหาญมืนํ้าใจด้วยนื้าเสิยงอ้อแอ้ "องค์ขาย ท่านท่าเช่นนื้ไม่ดีเลย จวิ้นอ๋องเป็นยอดดวงใจของท่านแม่ทัพ

นะ"

''หญิงงาฆของแม่ทัพพี่ย?"

องค์ชายอีนั่วยังคงเมาจนตาลาย

ชย่าอวี้จิ่นขยิบตาบอกใบ้สุดชึวิตด้วยความโกร®เกรี้ยว

ซิวเหล่าทู่ขาดไหวพริบ อ่านสายตาของชย่าอวี้จิ่นไม่เข้าใจ ถามขึ้นอย่าง

"ใช่...หรือมิใช่?,

ซย่าอวี้จิ่นคำรามด้วยความโมโหเป็นฟินเป็นไฟ "มิใช่แน่นอน!"

ซิวเหล่าทู่ตะกุกตะกักยิ่งขึ้น "เช่นนั้นเป็นอะไร"

ชย่าอวี้จนจนถอยคำ

องค์ชายอีนั่วเอ่ยข้างหูเขาอย่างกรู้มกริ่ม

"ขอแค่เป็นคนงามก็พอแล้ว"

ซย่าอวี้จนตกใจจนทำอะไรไม่กุก เคราะห์ดีที่คนอื่นลังเกตเห็นความ ผิดปกติทางนี้จึงเข้ามาช่วยให้เขาหลุดพ้นจากสถานการณ์อันตรายมาได้ องค์ชายอนั่วไม่รอให้ทุกคนถามความ ฟุบหน้ากับโต๊ะเมาหลับไม่รู้เรื่อง ไปทันใด หัวหน้าองครักษ์ต้องรีบเร่งพาคนพยุงเขาไปพักผ่อน จากนั้นจึง พูดอธิบายอย่างล่าบากใจ

"องค์ชายดึ๋มสุราไม'เก่ง เกรงว่าจะมองผิดที่นอนเป่าลมในรถไปคดว่าจวิ้นอ่องเป็นสตรี หวังว่าจวิ้นอ่องเป็นผู้ใหญ่ใจกว้าง อย่าถอลาหาความกับคนขึ้เมาเลย"

ในกลุ่มคนมิขาวตงขย่าคนใดไม่รู้ที่พูดภาษาด้าฉินได้ตะโกนขึ้น

 

"มิหญิงงามมากมายเกินไป องค์ชายอาจมองจนตาลายก็เป็นได้"

ซย่าอวี้จิ่นละบัดแขนเสื้อเดินออกไปท่ามกลางเสิยงหัวเราะกระเซ้าเย้าแหย่ ลาวใช้กับเด็กรับใช้ทั้งหลายเห็นผู้เป็นนายเดือดดาลหนัก อีกทั้งมิได้ กำชับที่นอนเป่าลม lazadaให้พวกตนท่าอะไรก็ไม่กล้าไปดูแลองค์ชายอีนั่ว จะได้ไม่ด้องตกเป็น ผู้รับเคราะห์