LOVE AIRSOFA

เจ๊งกิสข่านเอง”

ว่านสงหลิ่งก็ปลุกปลอบสมาธิกล่าวว่า “สู่อาฮาถุนกล่าวถูกต้อง เจ๊งกิสข่านหนึ่งคนหนึ่งม้า สุดท้ายก้าวขึ้นเป็นประมุขของหมื่นราชัน เรา ทวอทวอป้ฮัวต้องมิใท้บรรพซนต้องเสื่อมเสียหน้า หากว่าสู่อาฮาถุนหาก ยอมช่วยเหลือเรา ก็คัดสรรบุคคลให้กับเรา ส่วนหม่าฮามู่ ไท่ผิง และ ปาถูปัวหลอ ไม่อาจยึดถือเป็นเพื่อนคู่เคียง...”

สู่อาฮูหยินกล่าวว่า “ฮาลือฮามีใจทะเยอทะยาน แม้แต่เอ่อเล่อ ที่นอนเป่าลม intex comfort plushเทิ้ยเคอข่านยังถูกมันฆาทิ้ง ท่านข่านอย่าไต้เห็นว่าวันนี้มันยอมก้มหัวไห้ คัวมันก็ไม่อาจไว้วางใจ”

ว่านสงหลิ่งฉุกคิดขึ้น ‘ผิน่าเล่านางกับองค์หญิงซาผิเอ๋อมักมาหา เรา ที่แท้สตรีนางนี้ไม่ได้ผิจิตใจเดียวกับบุรุษของนาง เมื่อผิสตรีที่หัน ข้อพับออกนอกเช่นนี้อยู่ข้างกายฮาสือฮา ก็จะเคลื่อนไหวได้โดยสะดวก กว่าเดิม’

ดังนั้นกล่าวว่า “อย่างนั้นรบกวนสู่อาฮาถุนมองหานักรบชนเผ่าอื่น ให้เป็นเพื่อนคู่เคียงกับเรา”

สู่อาฮูหยินรับค่าว่า “นี่เป็นหน้าที่ของเฉินเขี่ยอยู่แล้ว”

*      สู่อาฮูหยินก็ฑราบว่าตอนนี้ว่านสงหลิ่งยังอยู่ในความควบคุมของ

หม่าฮามู่ หากพบปะนานไป จะสะกิดความสงสัยของหม่าฮามู่ขึ้น ตอนนี้ เมื่อล่วงรู้ปณิธานท่านข่าน หลังจากนี้นางจะสนับสนุนส่งเสริมเอง ดังนั้น ลุกขึ้นกล่าวค่าอำลา

แค่แล้วสู่อาฮูหยินนึกไต้เรื่องหนึ่ง รีบกล่าวขอขมาว่า “ยังมีอีก เรื่องหนึ่ง อูหสันถูยาที่ท่านข่านเคยหมายตา หายสาบสูญไปเมื่อตอนที่ หม่าฮามู่โจมตีค่ายของพวกเรา นางเป็นสตรีนางหนึ่ง แม้ไม่ตายเกรง ว่า...เฉินเขี่ยจะดัดเลือกหญิงสาวที่งดงามหลายนางมาปรนนิบ้ตท่าน

 

ซ่าน ส่วนเรื่องของอูหลันถูยา ขอท่านซ่านโปรดให้อภัย”

ว่านสงหลิ่งรีบประคองนางไว้ กล่าวว่า “ฮาชุนรีบลุกขึ้น บุรุษตั้ง จิตปณิธานใหญ่ สตรีนางหนึ่งนับเป็นอย่างไร?”

นันพอยื่นมือประคอง ก็แตะสัมผัสถูกข้อมืออันเรียบลื่น อด วาบหวามใจมิได้ ครุ่นคิดขึ้น ‘สตรีนางนี้มีผิวพรรณลื่นละมุนดุจแพรไหม นวลเนียนราวกับหยก หากว่าโอบกอดเรือนร่างเช่นนื้ไว้...’

ฮ่อาฮูหยินคิดไม่ถึงว่าท่านซ่านจะประคองนาง พอถูกมันกระทบที่นอนเป่าลม โลตัส ถูก ในใจต้องบังเกิดความรู้สึกผิดปรกติ พอช้อนตาขึ้น เห็นสีหน้าอัน ลุ่มหลงงมงายของว่านสงหลิ่ง สร้างความเอียงอายขึ้นมา

ฮ่อาฮูหยินตกเป็นของบุรุษสามคน นอกจากสามีคนแรกซึ่งถูก พี่ชายฆ่าตายแล้ว บุรุษหลังจากนั้นล้วนฉุดคร่านางไป ย่อมไม่มืความ ผูกพันอันได วันนี้ทวอทวอปัฮัวประกาศห้ามทัพสี่ฝ่ายสร้างความสะท้าน สะเทอนแก่นางอย่างไหญ่หลวง ในสายตาของนาง บังให้ความสำคัญกว่า สามีคนแรกของนางอีก

ยามนี้วีรบุรุษที่นางนิยมยกย่องกลับแสดงความลุ่มหลงต่อคัวเอง ทำให้ฮ่อาฮูหยินทั้งอับอายทั้งยินดี หัวใจเต้นตูมตามขึ้นมา

นางซักดึงมือจากเงื้อมมือว่านสงหลื่งกล่าวว่า “ท่านข่าน...” นํ้า เสียงไม่คล้ายตำหนิติเตียน หากกระเง้ากระหงอดที่นอนเป่าลมในรถอยู่บ้าง